Elegia
Kraj: USA
Czas: 108 min.
Dozwolony od 15 lat
Gatunek: Melodramat
Reżyseria: Isabel Coixet
Dystrybucja: Monolith Plus
Obsada
Penélope Cruz, Ben Kingsley, Peter Sarsgaard, Dennis Hopper, Patricia Clarkson, Deborah Harry, Sonja Bennett, Chelah Horsdal, Shaker Paleja, Kris Pope, Antonio Cupo, Michelle Harrison, Alessandro Juliani, Ryan McDonell, Laura Mennell
Recenzja
Chwała Isabel Coixet za filmy, które zmuszają do myślenia. "Elegia" oparta na powieści Philipa Rotha jest najbardziej teatralnym z dramatów reżyserki, jakie gościły ostatnio na ekranach polskich kin. Nie umniejsza to jednak wartości filmu.
"Elegia" to opowieść o mężczyźnie, który patrzył na kobietę, zachwycał się nią, ale nie potrafił jej tak naprawdę dostrzec. Wspomniana teatralność pojawia się za sprawą zabiegu celowo wprowadzonego przez reżyserkę. David Kepesh, wykładowca akademicki, recenzent teatralny, znawca literatury, rozpamiętuje swój związek z byłą studentką, zachwycająco piękną Consuelą Castillo. A we wspomnieniach rozmowy i zdarzenia są zawsze bardziej wygładzone, niż ma to miejsce w rzeczywistości.
W warstwie wizualnej "Elegia" jest przykładem obrazu prawdziwie filmowego. Kamera podgląda bohaterów przez niedomknięte drzwi oraz szyby kawiarnianych okien. Wyławia twarze z tła, które tworzą inni ludzie i przedmioty. Antycypuje również pewne wydarzenia, jak w scenie przeglądania albumu z obrazami Goi.
"Elegia" to także trzy doskonałe kreacje aktorskie. Penelope Cruze mimo że bez skrępowania obnażyła się przed kamerą, w znacznym stopniu stonowała swą latynoską żywiołowość. W filmie Coixet pozostaje nieprzeniknionym sfinksem. Ben Kingsley stworzył natomiast postać wiecznego chłopca. Jego Kepesh jest człowiekiem pełnym zahamowań, zbyt skoncentrowanym na sobie, by na czas poznać i spróbować zrozumieć Consuelę. Ale umiejętności flirtu mógłby mu pozazdrościć niejeden o połowę młodszy mężczyzna. Najmniej jednoznaczny z całej trójki jest jednak Dennis Hopper. Horacio tej opowieści służy radą opakowaną w ironiczny dowcip. Najważniejsza uwaga, która pada z jego ust brzmi: "Piękne kobiety są niewidzialne. Jesteśmy tak olśnieni ich zewnętrzną urodą, że nie zagłębiamy się dalej".
Obraz Coixet mniej porusza serca, a bardziej umysł, ale wszelkie emocje rodzą się w naszych głowach. Wielu reżyserów o tym zapomina, lecz nie Katalonka. Na szczęście dla widzów.
